Nakaz zapłaty to orzeczenie sądu wydawane w postępowaniu upominawczym, które jest szczególnym trybem rozpoznawania spraw cywilnych. Bez wdawania się w zbędne szczegóły – odmienności procedury upominawczej z założenia służą załatwianiu sprawy cywilnej szybciej przy mniejszym nakładzie pracy sądu. Wyjątkową cecha postępowania upominawczego jest przymus jego zastosowania, gdy spełnione są określone warunki. Ogólnie rzecz ujmując, kryteria dopuszczalności rozpoznania spraw w trybie upominawczym są spełnione, jeżeli wysunięte w pozwie żądanie zapłaty nie budzi wątpliwości sądu. Stwierdzenie niedopuszczalności wydania nakazu zapłaty nie pozbawia powoda prawa do sądu. Po prostu jego roszczenia zostaną rozpoznane w normalnym trybie, co z reguły oznacza wyznaczenie rozprawy.

Jeżeli dane roszczenie nadaje się do postępowania upominawczego, zwieńczeniem rozpoznania sprawy w trybie jest wydanie nakazu zapłaty. Jest to rozstrzygnięcie, w którym sąd nakłada na pozwanego (dłużnika) obowiązek zapłaty całej kwoty, której domagał się powód (wierzyciel) oraz kosztów postępowania. Dwa tygodnie wyznaczone na spłatę należności wydłużają się do miesiąca w sytuacji, gdy niemający przedstawiciela w kraju nad Wisłą pozwany mieszka (lub jego firma ma siedzibę) w granicach Unii Europejskiej, ale poza terytorium Polski. Jeszcze dłuższy, bo trzymiesięczny okres przewidziany jest, gdy nakaz zapłaty adresowany jest do miejsca poza terytorium UE.

Gdyby wszyscy stosowali się do maksymy o nauce jako kluczu do potęgi i przyswoili wiedzę na temat postępowania upominawczego, fundusze sekurytyzacyjne obecnie należałyby do gatunków zagrożonych wyginięciem. Uprzedzając Państwa pytanie – fundusze sekurytyzacyjne w zakresie działalności gospodarczej skupują cudze wierzytelności (np. od operatora telefonicznego, dostawcy mediów, banku), a następnie już same dochodzą ich spłaty przez dłużnika, korzystając w tym zakresie z nakazu zapłaty.

Nie będzie przesadą stwierdzenie, że wydany w postępowaniu upominawczym nakaz zapłaty w rękach funduszu sekurytyzacyjnego staje się narzędziem naginania prawa i naruszania dobrych obyczajów do granic możliwości. Aby nie być gołosłownym, wymienię przykładowe nieuczciwe praktyki funduszy sekurytyzacyjnych:
• nękanie,
• dochodzenie długów, które jednocześnie sprzedano kilku funduszom,
• nakłanianie do spłaty przedawnionych zobowiązań,
• wskazywanie sądowi nieaktualnego adresu zamieszkania / siedziby dłużnika celem
uniemożliwienia obrony swoich racji w postępowaniu sądowym.

Działania funduszu ukierunkowane na przekonanie Państwa do zapłaty można bagatelizować, dopóki polegają na telefonicznym przekonywaniu do uregulowania należności tudzież wysyłania tego rodzaju próśb i gróźb zwykłym listem lub pocztą elektroniczną. Natomiast poważnie należy potraktować sytuację, gdy korespondencja w sprawie roszczenia, którego domaga się fundusz, zaczyna napływać w postaci przesyłek poleconych adresowanych przez sąd i jest to pozew lub co gorsza nakaz zapłaty. W takim przypadku liczy się każdy dzień, ponieważ ociąganie się z reakcją na pozew może zostać potraktowane jako przyznanie racji pozywającemu nas funduszowi sekurytyzacyjnemu, a niezaskarżenie wydanego w postępowaniu upominawczym nakazu zapłaty doprowadzi do jego uprawomocnienia. Nazywając rzeczy po imieniu – oddajecie Państwo bez walki Wasze pieniądze komuś, komu się one nie należą.

W sądowym starciu z przeciwnikiem nieprzestrzegającym zasad fair play potrzebujecie Państwo doświadczonego sojusznika, którym niewątpliwie jest Kancelaria Trojanowscy. Z dumą przyznajemy, że jak do tej pory udało nam się pomóc blisko 50 Klientom nękanym bezzasadnymi roszczeniami funduszy sekurytyzacyjnych.

Jeżeli otrzymaliście Państwo nakaz zapłaty lub pozew funduszu sekurytyzacyjnego, zachęcamy Państwa do niezwłocznego kontaktu z naszą kancelarią. Pomożemy wykazać, że prawo jest po Państwa stronie.